Schepping () betekent dat het universum en het leven hun oorsprong vinden bij een Schepper, een ontwerper. De Bijbel begint met de woorden: “In het begin schiep God de hemel en de aarde” (Genesis 1:1). Dit betekent niet dat het universum maar duizenden jaren oud zou zijn. In “De wetenschap en Genesis” wordt uitgelegd dat Genesis 1:1 geen exacte leeftijd van de aarde of het universum noemt.
Het begrip verwijst naar het idee dat de eigenschappen van de natuur het resultaat zijn van bewuste intelligentie. In het denkbeeld van gelovigen wordt God gezien als de Schepper van het universum en het leven.
Het argument voor een bewust ontwerp van het leven begint met een observatie: de natuur bevat complexe en moeilijk te begrijpen systemen die goed georganiseerd zijn. Kijk bijvoorbeeld naar een heel groot gebouw in een drukke stad. Iedereen is waarschijnlijk van mening dat zo’n gebouw niet zonder oorzaak en zonder ontwerp is ontstaan. Elk onderdeel heeft een functie en werkt samen met de andere onderdelen van het gebouw. Zo zorgt de fundering ervoor dat het gebouw blijft staan en dat de bovenkant niet naar beneden zakt. Alles moet goed op elkaar aansluiten om het gebouw functioneel en veilig te maken.
Je kunt een vergelijkbare vraag stellen bij biologische systemen. In de brochure “Is het leven geschapen?” wordt beschreven hoe onderzoekers natuurlijke systemen bestuderen en proberen na te bootsen om technische problemen op te lossen. Ze komen er dan al snel achter dat die systemen heel complex zijn. De natuur kan dus dienen als inspiratie voor menselijke technologie.
Volgens de JW.org-bronnen is vooral de cel een goed voorbeeld van hoe complex het leven is. Zelfs de eenvoudigste bacteriecel werkt als een ingewikkelde fabriek. Duizenden werken samen om energie te maken, stoffen te vervoeren, fouten te herstellen en nieuwe onderdelen te bouwen. Al die processen moeten tegelijk werken, anders levert het niets op.
DNA bevindt zich in iedere levende cel en bevat informatie over je genen. Het is een molecule waarin informatie chemisch wordt opgeslagen. Volgens “De cel: een schat aan informatie” bestaat het menselijk genoom uit ongeveer drie miljard chemische basenparen. De vier basen worden aangeduid met de letters A, C, G en T, en de volgorde daarvan bevat de genetische informatie. Er wordt duidelijk gemaakt dat DNA niet zomaar uit willekeurige chemische stoffen bestaat: de bouwstenen staan in een vaste volgorde, en die volgorde geeft ze elk een functie.
DNA werkt als een taal met vier letters. Bij alle andere codes die we kennen, is er iemand die de code heeft bedacht.
Volgens JW.org roept deze combinatie van informatie, organisatie en onderlinge afhankelijkheid de vraag op hoe zulke systemen zonder intelligentie ontstaan kunnen zijn.
Een ander argument heet “onherleidbare complexiteit”. Dat betekent: een systeem met meerdere onderdelen die alleen samen werken. Als je één onderdeel weghaalt, werkt het systeem niet een beetje slechter, maar helemaal niet meer. Bioloog Michael Behe gebruikt hiervoor het zweepstaartje van een bacterie als voorbeeld. Hieronder kun je het zelf proberen.